Auteur archief: Ellie Barends

6 juli zaterdag

Het is nu nog redelijk mooi weer. Droog, maar voor de zekerheid de regenjassen in de fietstas.

Wat ons ook opvalt is dat er heel veel standbeelden zijn. Heel herkenbaar en mooi gemaakt.

De portemonnee kan niet dicht blijven. We hebben thee mogen proeven en natuurlijk kopen we een zak fruitthee. Is ook koud lekker te drinken.

Als we voldoende gezien hebben gaan we naar het winkelcentrum waar ook een grote supermarkt is.

Bij het bestellen van ons eten vraagt de verkoper of we uit Holland komen. Ja dus. Begint meteen over de wedstrijd vanavond en denkt dat Nederland gaat winnen. Wij zeggen dat we Turkije ook sterk vinden. “Ik weet de Nederlandse spelers en we gaan het echt verliezen” zegt hij. Ach ja, de bal is rond we zien het wel.

Als we klaar zijn met de boodschappen en naar buiten komen, zien we dat het geregend heeft. Toch laten we de regenjas in de tas zitten

Om 9 uur komt die verschrikkelijk belangrijke voetbalwedstrijd. Nederland-Turkije. Dus met de digitenne zoeken op welke duitse zender het uitgezonden wordt. Gevonden en kijken naar de wedstrijd tussen Engeland en Zwitserland. Afijn, Engeland wint en dan nog de nabeschouwing. Geen tekenen van de volgende wedstrijd. Zoeken op alle beschikbate zenders geeft geen soelaas. En dan worden twee mannen heel opgewonden, dit mag je toch niet missen? Waarom zend Duitsland niet meer uit? Om 2 minuten over 9 nog niks, de spanning is te voelen. Uiteindelijk heb ik de laptop gepakt, via internet en de NOS de wedstrijd gewoon in het Nederlands. De mannen ook weer blij.

De uitslag dat Nederland wint is in de kajuit luid en duidelijk te horen. Of we nu sterker waren dan de Turken, of dat het puur geluk was, laat ik maar in het midden.

Ahoy, Arie en Ellie.

5 juli Vrijdag

We komen traag op gang, mag op de boot, vandaag blijven we in Aurich liggen. Rond twaalf uur worden er pas een paar afspraakjes gemaakt wat we gaan doen. Niet veel.

Rond 2 uur gaan de fietsen van boord en vinden we een fietsroute. Deze volgen tot aan Wiesen, maar dan houden de borden op. We zoeken dan een “kneipe” iets waar een biertje gedronken kan worden, maar Wiesen is een gehucht. We kunnen het wel vergeten. We besluiten om terug naar de boot te gaan en creëren dan onze eigen kroeg.

Hoe mooi het weer ook was overdag, in de avond gaat het behoorlijk regenen en kan de bbq niet doorgaan. Dan maar vlees bakken in de koekepan, sla en gebakken aardappelen er bij en de maag is gevuld.

Ans krabt aan een klein plekje op haar bovenarm, vlak boven de elleboogplooi, omdat het jeukt. Ineens bemerkt ze dat het een teek moet zijn. Waarschijnlijk tijdens het fietsen opgelopen. EHBO toegepast en de teek verwijderd. Datum opgeschreven in de agenda. Teek is nog te klein en verwacht dan ook geen narigheid.

Plannen maken voor morgen. Helaas gaat het net als in Nederland behoorlijk stormen en krijgen wij er ook wat van mee. Hier in Aurich liggen we heerlijk beschut en beschermd en besluiten we nog een dagje te blijven.

In de avond spelen Duitsland en Spanje tegen elkaar, dus gaan de mannen kijken. De Duitsers in rouw na verlies. Ook Portugal tegen Frankrijk er achteraan. Frankrijk gaat door.

6 juli, zaterdag.

Bij het restaurant Hafenkiste staan om 9 uur de mensen al in de rij voor een frühstückbuffet. Half 10 vertrekt de rondvaartboot afgeladen vol. Rondvaart hier is heen en terug op hetzelfde Ems-Jade kanaal. Ik geniet op ons achterdek van een koppie thee en een duits bolletje.

Later gaan we het centrum van Aurich in. Daar is een groot winkelcentrum en een Rewe Supermarkt. Kunnen we de voorraden weer aanvullen.

Vanavond als voordeel dat de mannen dan ook Nederland tegen Turkije kunnen kijken. Wel alles op de Duitse zender.

We vermaken ons nog wel een dagje.

Ahoy, Arie en Ellie

4 juli, donderdag

Vandaag richting Aurich. 2 sluizen en 13 bruggen over 25 km.

Deze sluis heeft een kruising van 2 waterwegen. De kom is rond met een verval van beide watertjes. Aangezien de meeste schepen over het Ems-Jade kanaal varen staat aan deze kant de sluis open. Nu hoefde alleen de draaibrug open.

De sluis wordt snel geopend en bedient. Waneer we omhoog geschut zijn komt de sluismeester naar ons toelopen en verteld dat we bij de Kesselschleuse hadden moeten betalen voor een doorvaartvignet. Wisten we niet en ook niemand die ons daar iets over gezegd had of aangehouden/gestopt had. Betalen is geen probleem, maar zelfs op de vaarkaart die we thuis al uitgeprint hadden was dat niet terug te vinden. We hadden wel al bij een eerdere brug gezien dat onze scheepsnamen genoteerd werden.

Volgens deze sluismeester was de vorige sluismeester in “stress” door ons doorvaren maar ook omdat zijn vrouw vorige week onverwachts (60 jaar) overleden was.

We hebben direct betaald en een betaalvignet gekregen.

Natuurlijk meteen naar de havenmeester om te betalen en met dit mooie weer genieten. Helaas…..alle hekken om van de steiger af te komen zijn op slot en zitten we vast. We zien wel wat mensen aan de overkamt maar die reageren niet op ons. Dus dan eerst maar even van de lunch genieten en een telefoonnummer zoeken. Dat lukt helaas niet en ook op de hekken geen nummer te vinden.

Na ruim een uur gaat de brug open voor een ander schip en loop ik op deze man af die aan de andere kant van het water de brug bedient.  Uiteindelijk komt hij naar ons toe na het sluiten van de brug. Toen wij aankwamen was het net lunchtijd (spertijd) en dacht hij dat we daarna door zouden varen maar toen we er nog steeds lagen vermoede hij dat we bleven liggen. Er waren geen passanten meer en mensen van buitenaf waren op de steiger geweest waarvan de hond op de steiger gepoept had. Dus alle hekken op slot gedaan.

Eindelijk een echte Duitse schnitzel eten. En die was heerlijk, boterzacht en een flink bord vol. Aan boord nog even nagezeten. Weer een dag met ervaringen.

Ahoy, Arie en Ellie.

3 juli woensdag

Even na 10 uur hebben we palaver en besluiten om niet te gaan varen vanwege de regen.

In de ochtend is het nog wat droog en willen we de altstad weer in.

Als je een tweede keer ergens heen gaat zie je vaak weer andere dingen. Dit schijnt een soort vvv/souvenier winkel te zijn. Soms is het er zo druk dat er zelfs een stoplicht bij staat wanneer het te vol is.

Dit keer hebben we boodschappen gedaan bij Edeka, toch wel leuk om hele andere boodschappen te zien dan thuis. Als we de winkel uitlopen is het weer behoorlijk gaan regenen en gaan we snel terug naar de boot.

Morgen gaan we weer verder, tussen de buien door ziet het er iets droger uit. De brug gaat om 9 uur open en aangezien deze maar zelden draait mogen we weer vroeg ons bed uit.

Ahoy, Arie en Ellie

1 juli maandag

Vandaag een rustdag. Nou, rust, boodschappen doen, wasje draaien en schoonschippen. Zakelijk is er ook nog werk te doen, voor mij 2e kwartaal BTW aangifte. We eten gezamelijk op de Mirage en bespreken de plannen voor de volgende dag. Gezien het weer, de stroming en sluistijd besluiten we om 7.00 uur te gaan varen.

2 juli, dinsdag

Om 7 uur zijn de Mirage en Vigor vaargereed. Het duurt ongeveer een half uur voordat je het toegangskanaal uit bent en dan begint de oversteek naar Duitsland.

Op papier draait de sluis 3x per dag en zal om 9 uur draaien. Het is half negen als we de sluis oproepen. Helaas is er zojuist al een vrachtschip geschut en mogen wij tot 10 uur wachten. We weten al van voorgaande jaren dat “sportboote” in Duitsland niet op de eerste plaats staan, dat wordt dus 1,5 uur wachten.

Maar dan zijn we er nog niet. Het volgende obstakel is een serie van 3 bruggen waarvan één de eisenbahnbrucke is. Gelukkig gaan ze wel alle drie tegelijk omhoog. Als we ons melden krijgen we door dat ze om 10.55 uur open gaan. Dus weer wachten en het wordt er ook niet droger op.

We gaan de Altstad in en proberen niet op te vallen als toeristen, dat lukt natuurlijk niet. Aldi gevonden voor wat boodschappen en nog wat andere winkels bekeken. Het is zowaar even droog.

Jammer dat het weer niet meewerkt. Toch zijn het bijzondere plaatjes. En wat we morgen gaan doen zien we wel als we wakker worden. Het hangt van het weer af.

Ahoy, Arie en Ellie

30 juni zondag

We gaan vandaag weer verder. Op naar Delfzijl. Een gewoon recht toe recht aan kanaal. Vaart wel lekker door en we hebben geen vrachtschip voor ons.

De reis gaat lekker, het is 29,7 km en we doen er 3,2 uur over.

Als we door de sluis zijn, liggen we op zout water. Dat is goed voor het onderwaterschip, gaat de aangroei weer wat dood. Niet te lang blijven anders groeien er weer schelpen onder.

Het is onlangs Delfsail geweest, hier en daar ligt nog wat “oud spul”. Wel mooi om te zien.

Als je zelf geen AIS aan boord hebt kun je met een app schepen zien die wel AIS aan boord hebben. Voor beroepsvaart is dit verplicht. Zoals we verleden jaar al opmerkten is het handig, zeker op de grote rivieren, dat je al “voorbij de bocht” kunt zien wat er voor of achter je vaart  welke snelheid, hoe groot het schip is en de roepnaam. De naam van het schip hoor je ook bij oproepen via de marifoon.

Zo kunnen we andere schepen ook volgen. Veel vloggers hebben ook AIS die we via YouTube bekijken. Zo weten we nu ook waar de Vigor ligt.

In de middag even snel wat boodschappen gedaan in Delfzijl, daar zijn ook op zondag de supermarkten open. Morgen blijven we hier ook liggen, komt beter uit met de wind en stroming. Daarover later meer.

We genieten nu van de rust om ons heen, alleen de meeuwen hebben wat te vertellen.

Ahoy, Arie en Ellie

29 juni Zaterdag

Uitgerust wakker worden en een speld kunnen horen vallen. Zo druk als het gisteravond nog was hier in Groningen, zo stil is het nu.

Koppie thee gemaakt en heerlijk op het achterdek, “stil zitten en dom kijken”. Daar kunnen we ongelooflijk goed in zijn. Rond 11 uur komt Ans, worden de fietsen gepakt en gaan we met ons tweeën op pad.

Gelukkig is het niet al te ver fietsen, we gaan IKEA onveilig maken. Alleen maar ideetjes opdoen, de boot heeft geen bergplaats voor IKEA pakketten. Dus onze missie is klein, onze portomonee zal niet leegraken vandaag. Eerst naar het restaurant, lekker bakkie, broodje met koppie soep. Mobiel onderwijl nog opladen. En dan op pad. Afijn, 3 uur verder zijn we het pand eindelijk door en zijn de fietstassen toch vol.

De mannen hebben zich voornamelijk druk gemaakt over veel wereldse zaken, het lek opgezocht, (lees dutje doen) en alles in gereedheid gebracht voor het avondeten.

Het is goed toeven op het achterdek van de Vigor. Ook levendig Groningen. De kleine bootjes varen af en aan langs onze schepen door de kleine grachtjes. Allemaal genieten van het mooie weer, bbq en veel drank aan boord.

Zo wordt het langzaam aan donker, zit het terras naast onze boot nog lange tijd vol. De wind draait en neemt toe, aangezien het op het achterdek nu een stuk frisser wordt gaan we nog even binnen zitten. Wanneer we terug zijn op de Mirage begint het te regenen. Buitje voor het stof of weersverandering?

Ahoy, Arie en Ellie

28 juni, vrijdag

Rustig aan wakker worden, eten, koppie thee en aankleden. De zon is er en voelt prima aan. Helaas is er een koude wind als je het hoofd buiten de tent steekt.

Om half 10 vertrekken we richting Groningen. Ruim 40 km varen. Op het kanaal gelden maximale vaarsnelheden. 13 km voor de sport (zoals onze boot) en 9 km voor de vrachtschepen. En dan ook nog verschillen tussen geladen en ongeladen.

Het heeft werkelijk geen zin om vrachtvaart in te halen. Buitenom dat het risico’s met zich meebrengt, veel schippers niets op hebben met jachtjes duurt het door de zuiging ook heel lang voor je er voorbij bent. En nog vervelender is het als je dan voor de sluis ligt en de sluismeester rustig wacht tot het vrachtschip er is en je weer achteraan mag aansluiten.

Zo wie zo is inhalen op dit kanaal niet handig vanwege de vele bruggen, dus versmallingen, en de tegemoet komende vrachtschepen.

Over 40 km hebben we 5 uur gevaren. Beetje saai kanaal en soms blijven dobberen voor de sluizen vanwege de vele beroepsvaart en wachttijden bij de sluizen.

Maar afgemeerd hoort daar dan ook een afmeerbiertje bij.

Voorheen kon je bij de watersportzaak aan de kade de liggelden voldoen. Maar ook even lekker neuzen tussen alle spullen. Helaas is deze er niet meer, jammer. Betalen moet je toch bij de havenmeester.

Het eten was zalig, als we in Groningen zijn is dit wel een vaste stek en als vanouds weer gezellig. Als afsluiter was er koffie of thee. Maar Ans en ik wilde liever een ijsje en vroegen om de dessertkaart. Helaas dat was er niet meer. Toch kwam ze even later met deze twee ijsbekers, hoe vervelend.

We hebben twee schaaltjes gevraagd, van beide bekers wat in de schaaltjes gedaan en heerlijk gesmuld. Het ijs kregen we gratis en wat over was staat nu in ons eigen vriezertje. Morgen weer een dag. 😁

De rest van de avond nog gezellig aan boord gezeten met de bekende stadsdrukte om ons heen.

Ahoy Arie en Ellie.

26 juni, woensdag

We besluiten vandaag om niet te gaan varen. Het weer is wederom prachtig en dan kunnen we ook wat werkjes doen.

Voor de rest weer genoten van de zon maar wel weer de gordijnen dicht, lappen onder de tent en parasols op het achterdek.

Later op de middag de kippenpootjes in de marinade gezet en wederom de partygrill aan het werk gezet.

Onze zoon Martijn is met een opleiding bezig en moet daarvoor varen. Hij ligt nu met 4 andere marineschepen op de Oostzee.

Inmiddels hebben we ook contact gehad met vrienden die nu nog in Harlingen liggen. We gaan elkaar morgen treffen en samen naar Duitsland.

Inmiddels is het 22.30 uur en staat de thermometer nog op 23 graden. Heerlijk.

Ahoy, Arie en Ellie

26 mei 2024

Na Urk zijn we met prachtig mooi weer op vrijdag vertrokken naar Friesland. Bij Lemmer naar binnen en dan verder kijken waar we een plekje konden vinden wat een beetje gunstig lag vanwege de wind.

Dan kom je al gauw weer op een bekend plekje waarvan je weet dat het bijna altijd goed is.

Het weer valt mee, de temperatuur is goed, neusje in de wind en zonnetje op het achterdek. Het is gewoon nog even genieten. Dat geldt ook voor de zaterdag, we beslissen hier nog een dagje te blijven.

Zondag begint wederom goed, wat een mazzel. In de middag de keuze om nog aan boord te eten of thuis. Dat wordt aan boord, geen probleem. Maar dan wordt het toch ineens heel erg donker en vallen al snel de eerste spetters.  De wind is volledig gedraaid en staat recht achter op de tent en die staat bol naar binnen. Wat een berg water. Voordeel is dat de boot drijft. Na de bui varen we terug naar de haven.

Aan boord eten we nog even en ruimen dan de boel op en gaan richting huis. Geen foto’s meer. Wel een filmpje van de hoeveelheid water op de Texelse boot die ons toegestuurd is. We zijn met regen gestart en uiteindelijk ook weer geeindigd.

Voorlopig is het varen weer even over, ergens nog een weekendje en eind juni hopen we dan voor langere tijd weg te gaan. We hebben wel al wat ideeën maar die houden we nog even voor ons.

Ahoy en tot een volgende reis.

Arie en Ellie

23 mei 2024

Vanmorgen om half 9 vertrokken vanuit Amsterdam. In de ochtend is de wind kracht 4 later oplopend naar 5.

Via het Noordzeekanaal en het IJ  weer verder naar de Oranjesluizen. Hier zijn we ook het enige schip in de sluis.

Voor de beroepsvaart is er ook een grote sluis. Op het IJsselmeer hoef je bijna niet op de betonning te letten, dat is als een sliert auto’s op de snelweg. Dat blijft maar doorgaan.

“Al ziet met kerk en toren staan, dan is de reis nog niet gedaan.” Het is zeker nog een uur varen voor we bij de sluis van Lelystad zijn.

Het is inmiddels al half één als we in de sluis liggen, in dit geval moest de brug achter ons nog open voor een zeilboot en ook in de andere sluiskolk moest er een zeilboot uit.

Na de sluis is het nog 1,5 uur varen varen naar Urk. We hebben continue de wind in de rug, zo af en toe een zonnetje en loopt het gesmeerd. Alleen het laatste stuk krijgen we nog wat golven dwars van uit het Ketelmeer.

We zoeken een plekje dat we wat uit de deining liggen en vinden dan nog net één vrije plek waar we precies tussen passen. Afmeren is een beetje lastig door de wind, gelukkig help een andere watersporter.

Ruim 63 km afgelegd in minder dan 6 uur, sluistijden en afmeren meegerekend. Arie is toe aan zijn afmeerbiertje.

Ahoy, Arie en Ellie

Woensdag 22 mei.

Het waait en het is berekoud. We kunnen nog net droog de boot losmaken en wegvaren maar dan komt ook gestaag de regen. Het is behoorlijk fris onder de tent. Dan de windstopper maar weer aan. We varen richting de Zaan.

We komen achter een werkschip aan dat zo tergend langzaam vaart dat we er voorbij gaan. Achterom kijkend zien we hoe de sleepboot ervoor zijn ongelooflijke best doet om de hele combinatie in het spoor te houden, zoveel wind vangt deze boot. Wij liggen dan al even voor de brug te wachten als ook het werkschip via de marifoon om een opening vraagt. En dan moet Arie behoorlijk zijn best doen om knap te blijven drijven voordat de brug eindelijk geopend wordt.

Een paar kilometer verder weer een brug die voor ons open moet. Via de marifoon krijgen we te horen dat we even moeten wachten omdat er ook nog een beroepsvaart aankomt. Dus meteen via de AIS kijken wat er dan achter ons aankomt. Dat blijkt hetzelfde werkschip te zijn. Dat meent de brugwachter toch niet, die is nog kilometers achter ons met een slakkengang. De wind maakt het er ook niet beter op……😬

Na een tijd wachten gaat eindelijk de brug toch voor ons open. Via de AIS zien we dat het werkschip, kilometers achter ons, afgemeerd is.

Alle beroepsvaart hebben AIS en tegenwoordig ook steeds meer pleziervaart. Wij denken er over om het volgende winter ook aan te schaffen. Zeker op wat groter en druk bevaarde waterwegen is het handig om te zien wat en wie er om je heen varen. Nu gebruiken we nog een mobiele app. Surrogaat, maar het helpt in ieder geval wel.

Bij de sluis in Zaandam mogen we meteen invaren en zijn we het enige schip. De deuren gaan vlot achter ons dicht. Het schutten gaat omhoog en dan gaan de deuren aan onze voorzijde weer open. Helaas blijft de brug dicht. Dus wachten, en wachten en nog langer wachten. Het is droog maar een gure waterkoude wind maakt het er niet beter op. We zien aan de andere kant van de brug ook schepen dobberen, maar er gebeurd niets. Wel zie ik een mannetje de trap oplopen bij het havenkantoor die ook vreemd naar ons kijkt. Ik denk dat het een aflosser is? Maar enige minuten daarna gaat dan toch eindelijk die brug omhoog.

Daarna het noordzeekanaal op, ook hier brengt de AIS in beeld hoe druk het is. Vooral die IJveren, die wachten niet.

We bellen met de haven waar we willen liggen. Volgens de havenmeester moeten we wel dubbel liggen maar er is plek. Nog wel, want ze reserveren niet. We zullen er met een klein half uurtje zijn.

Als we de haven inkomen willen we netjes naast een andere motorboot afmeren, maar dat mocht niet. Wel naast een zeilboot. Helaas waren deze mensen er niet blij mee, nu kijken ze tegen een (boot)muur aan. Voor ons ook een hindernis om van en aan boord te komen, we willen toch even boodschappen doen (bij de Jumbo).

Later op de avond komt er een bekend bootje binnen varen, de Canicula. Ook deze volgen we via Youtube. De reizen die ze maken door Nederland worden altijd aangevuld met wetenswaardigheden, Marieke heeft ook een hele mooie voice-over stem.

Gister zijn we door de Rekervlotbrug gevaren. Soms vraag je je wel eens af hoe ze aan die namen komen. Toen het Noord-Hollands kanaal gegraven werd hebben ze ook gebruik gemaak van bestaande watertjes om sommige stukken sneller aan te kunnen leggen. Ter hoogte van deze vlotbrug lag het riviertje de Rekere, daar is nu niets meer van terug te vinden, alleen de naam op de vlotbrug.

De Canicula is gevraagd door TVNH om vanwege het 200 jarig bestaan van het NH kanaal (1824) samen met een cameraman te komen varen. Dit is later dan op Tv te zien en waarschijnlijk ook in hun volgende vlog.

Na een gebakken vissie gegeten te hebben gaan we naar binnen, en dan komt ook weer de volgende regen bui.

Ahoy, Arie en Ellie

We zijn vanmorgen met een Windje 4 en stroom schuin achter om kwart over 9 vertrokken. De komende dagen gaat het nog een graadje erger worden met het weer en dan willen we graag in de kanalen varen.

Iets wat ik nog niet vaker gezien heb. De gasten zijn met een Tender naar het eiland gevaren.

Er liggen diverse grote schepen voor anker en dat beneemt soms het zicht op de betonning. Gelukkig is de ingang van de haven bekend terrein.

Het was een beetje knobbelig, maar in 40 minuten varen waren we bij Den Helder.

Waar je op zee geen last van heb is nu meteen weer zichtbaar.

Als we de sluis door zijn komen we op het Noord Hollands Kanaal. Voorlopig varen we daar nog even op. Na de sluis komt de Kooijbrug, die hoeft niet open voor ons, mazzel.

Bij de spoorbruggen heb je mazzel of niet, net naar gelang dat je aankomt. Hier moesten we 10 minuten wachten.

Deze drie vlotbruggen lijken op elkaar. Tegenwoordig zijn bruggen ook “kunstwerken” vandaar dat ze allemaal verschillend zijn. Al blijft het principe hetzelfde en duurt het wachten voor een brug, of je nu met de auto of de boot bent, altijd veel te lang.

Je kunt merken dat iedereen weer aan het werk is na de pinksterdagen. Er zijn best veel belletjes gepleegd met vragen en opdrachten. Voor nu geen probleem met een zonnetje.

Wat ons opvalt is de snelle opening van alle bruggen, dat hebben we zo nog niet eerder meegemaakt op dit kanaal.

Gelukkig konden we nog net voor het vrachtschip snel onder de brug door, alleen het mastje moest naar beneden. Hier moest het vrachtschip nog wachten tot de opening. Deze brug is een onderdeel van de rondweg en het is daar altijd druk.

We hebben vandaag dus heel wat opstoppingen veroorzaakt maar ook de brugwachter bedankt voor de snelle openingen. Alles gebeurt van een centraal punt en wordt bekeken met monitoren.

Uiteindelijk hebben we een ligplaats gevonden in de Woude, bij het Alkmaardermeer.

Al heel onheilspellend zien we de donkere wolken boven ons komen, de wind draait, daar hadden we met afmeren al rekening gehouden, en zien we de eerste lichtflitsen al. Niet veel later komt het met bakken uit de lucht.

De rest van de avond regent het, soms zo hard dat je elkaar niet kan verstaan. Nog even wat online werkoverleg en daarna weer een rustige avond met de regen tikkend op de boot. Geef mij het zonnetje maar.

Ahoy, Arie en Ellie

Zondag 19 mei 2024 1e pinksterdag

Heerlijk rustig aan wakker worden. Het zonnetje schijnt. Onze dochter Bianca had gebeld met de vraag of ze onze Teso-pas mocht gebruiken om naar Texel te gaan. Niet om naar ons te komen, maar ze had een parachutesprong kado gekregen.

We gaan met onze vrienden Ans en Hans nog een bakkie doen en spreken af waar we naar toe zullen fietsen.

We hebben onszelf een verlate lunch beloofd in De Koog. Mooi en lekker excuus. Wanneer we onderweg zijn, zien in de we verte al een paar parachutes naar beneden komen. Misschien zit ze daar wel bij?

Het fietsen is heerlijk, Texel is echt een mooi fietseiland. We hebben de wind een beetje dwars, maar ach met de elektrische ondersteuning een peuleschil.

Onze zoon Martijn is met een opleiding bezig en ligt nu met zijn marinebootje in Delfzijl voor een paar dagen. Daar is ook zijn vriendin een dagje op bezoek geweest.

Onze dochter belt op dat het zo druk is dat haar tandemsprong uitgesteld is en of waar wij nu zijn. Nou, niet op de boot maar onderweg naar De Koog. We beloven haar te laten weten als we er zijn. We vinden een leuk eettentje en zoeken daar een tafeltje en doen onze bestelling.

Weer belt dochterlief op, het hele festijn is afgeblazen. Helaas hebben ze het ook zien gebeuren. We sturen ze een locatie via de whatsapp en komen ze naar ons toe.

Zo zitten we langer dan we gepland hadden en hebben we een verlate lunch of een vroeg diner. De kids gaan weer terug naar Den Helder en wij pakken de fiets weer terug naar Oudeschild. Morgen weer een dag.

Maandag 20 mei, 2e pinksterdag

De Vigor is al bijtijds vertrokken, via Den Helder terug naar Schagen. Wij blijven nog een dagje en moeten daarvoor bijbetalen. Een havenmeester komt er niet meer aan te pas, alles met een QR-code. De ligplaatsprijs is behoorlijk. We betalen op het eiland € 50,00 per nacht. En dat inmiddels maal 3. Ach, een hotelkamer is nog duurder zullen we maar denken.

Rond het middaguur krijgen we de Texelse vrienden Lange Ben en Helga op bezoek, het weer is niet lekker, harde wind en een stuk kouder dan gister. We zitten dan ook binnen in plaats van op het achterdek.

Helaas lezen we later in de krant dat de Deense parachutist het niet gehaald heeft.

In de avond stappen we wederom op het fietsje en gaan op visite bij onze Texelse vrienden Carla en Bea. Daar werd het nog heel gezellig laat en konden we op de terugweg voor het eerst de verlichting van de fiets gebruiken. Het achterlicht van Arie zijn fiets knipperde wat en ging uiteindelijk uit. De fietsen gaan nog voor een onderhoudsbeurt naar de fietsenmaker  dat komt goed. De fietsen aan boord gezet, morgenochtend maar inpakken, het is nu veel te donker. We hebben besloten om vanwege het weer en de harde wind de kortste route naar het vaste land te kiezen. Dat wordt dan Den Helder. Maar dat zien we morgen dan wel weer, het tij zit mee, dat kan tussen 8 en 12 uur. Nu alleen de wind nog.

Welterusten. Arie en Ellie

31 augustus. Lekker uitgeslapen en rustig aan de dag begonnen. We hebben een paar droge uurtjes, maar dan begint het toch weer te regenen. Het liefst willen we het laatste uurtje terug naar de haven droog varen maar dat blijkt een utopie te zijn. Het spettert bij wegvaren, onderweg nog een paar extra emmers maar in de aanloop naar de haven wordt het droog. Wel veel zijwind dit keer, lastig met aanleggen.

In de haven eerst nog met de touwen aanleggen, de vaste lijnen halen we tijdens de vakantie altijd weg. Het is al een paar keer gebeurd dat passanten de lijnen gebruiken maar vervolgens niet netjes terugleggen maar te water laten hangen. Je kunt je voorstellen na een aantal weken te water hoe die er uit zien en voelen.

Als we eenmaal liggen dan om de beurt de vaste lijnen weer aan de steiger vastmaken. De stroomkabel aansluiten, de fietsen weer volledig inpakken en het bijbootje van voldoende sloten voorzien.

Het is over met de vakantie, het gedonder is weer begonnen. Als je alleen al naar de voortuin kijkt zit er weer een hoop werk in.

Gisteravond een online meeting, doet de microfoon van de laptop het niet meer. Krijg ik van een opdrachtgever mail met 2 datums, terwijl er maar 1 in mijn agenda staat. Mijn agenda was gelukkig goed, dacht ik. Ook daar staat op één avond een dubbele afspraak. Welkom terug in het gewone leven. De vakantie is voorbij.

Deze vakantie weer veel nieuwe watertjes en aanlegmogelijkheden gevonden. Leuke havens en lekkere uitgaansgelegenheden. Kennis gemaakt met andere watersporters en gezellige visite aan boord gehad. Angstige maar ook mooie momenten gehad en vooral allerlei soorten weersomstandigheden. Nu maar weer gaan mijmeren over de volgende ondernemingen.

We hopen dat het leuk was om met ons samen op reis te gaan.

Arie en Ellie

---

29 augustus. Lekker uitgeslapen. We hebben een leuk plekje met uitzicht. Een aantal passanten vertrekken weer.

Wij halen de fietsen van het dek. Vuil meteen naar de containers en op naar de knooppunten route. Volgens de nummering begint deze bij de kerk en dan vervolgens linksaf. Dat doen we. Bij de fietsenwinkel even gestopt en schapenwollen zadelhoesjes gekocht. Dat scheelt. Aan het eind van de weg komen we bij een rotonde, niet voor fietsers. We zien ook geen bordjes meer. Dat begint goed. Als we om ons heen kijken zien we achter ons mensen aan de overzijde een fietstunnel onderdoor gaan. Dat wordt terugfietsen, we zitten aan de verkeerde kant van het water. Genaamd de Luts, die dwars door Balk loopt.

We hebben de nummering weer te pakken en vervolgen onze weg. Het is een prachtige route door het bos. Op een gegeven moment moeten we van 27 naar 21. Netjes volgend 27 komen we bij het knoopunt staat daar dat we op 21 de weg terug moeten. Dat is vreemd. Midden in het bos en geen orientatiepunt. Uiteindelijk toch maar weer teruggefietst en komen we weer 21 tegen dat we linksaf moeten. Voor de zekerheid aan de andere kant van de paal gekeken, daar zat geen bordje met 21 rechtsaf. Tja dan ga je fout in.

We fietsen wederom op het goede pad. Bestemming is Oudemirdum. Arie wist nog van de Bakker en volgens Google was deze er ook nog steeds. Hier haalde hij met zijn ouders altijd het brood.

We laten hier de route even los, om de herinneringen verder op te halen.

We zien de oude Zuiderzee op afstand, maar geen pad om er bij te komen. Toch maar weer terug. Wel een afslag naar een ijsboerderij. Lijkt leuk. Gelukkig goed aangegeven want die was flink verstopt. Zo komen we ook langs de Gaaikemabank. We dachten dat de ijsboerderij heel wat was, maar helaas niets om te bekijken. Wel lekker ijs. Dat dan weer wel.

Zo zachtjes aan moeten we weer terug. Er is om 16.00 uur weer regen beloofd en dat willen we graag voor zijn. We kiezen de route terug via een andere weg.

Zo fietsen we langs een inmens grote golfbaan, Gaasterland en een landhuis genaamd Kippenburg. Weet je meteen waar die mensen ooit hun geld aan verdiende.

We staan op de stenen brug voor het landhuis en zien daar kleine bootjes varen.

Weer terug naar de boot. Nog wat lekkere etenswaren voor de komende dagen gehaald bij de plus. Boekje lezen en verder niets doen.

In de avond veranderd de lucht en houden we het niet meer droog.

30 augustus. Kort: regen temperatuur binnen 15 graden. Bij even een droog moment hebben de de boot losgemaakt en zijn gaan varen. We zijn uiteindelijk aan een marrekriteplek bij Uitwellingerga gaan liggen. Als we onder de tent zitten wordt het 18 graden. Je voelt de kou bij de volgende bui. In ieder geval is het een vast gegeven: we eindigen de vakantie zoals het begonnen is: regen.

Tot Later, Arie en Ellie.

---

28 augustus. Wat waren we blij met ons overnachtingsplekje. In de namiddag en avond heeft het ongelooflijk geregend en met onweer wat vlak boven ons zat.

Vanmorgen was het ineens weer heel ander weer. Ongeveer half 7 wakker geworden voor een plasje. Even naar buiten kijken, dat was een plaatje.

Als we gaan varen is het al weer snel lekker op temperatuur. We hebben de korte broeken aan, de bankkussens gaan naar buiten en de flappen helemaal open. Dat mooie weer is de hele dag gebleven. Onderweg 20 druppels regen maar de buitenbank is niet eens nat geworden.

Vanwaar we lagen zijn we via Ossenzijl en Echtenerbrug naar het Tjeukemeer gevaren. Je kunt zien dat er al minder watersporters zijn, er was plek zat bij het eiland Marchjepolle. Wij varen door richting het Prinses Margrietkanaal. Onderweg ga ik even stofzuigen, een noodzakelijk kwaad, hoor ik Arie ineens schreeuwen. Dus stofzuiger uit en snel kijken. Blijkt er een bekende boot naast ons te varen waar we in Zutphen naast hebben gelegen en een gezellig avondje met elkaar hebben zitten babbelen. Hij riep naar Arie of het alweer biertijd was. Tja daar moet je dan even wat harder op antwoorden vanachter het roer. Zij gaan door naar Lemmer, wij steken het PM kanaal over en varen richting Sloten.

We zijn dan al een paar uurtjes onderweg, dit zijn de wat kleinere vaarwateren waar soms 6 km of 9 km p/u gevaren mag worden. Op het slotermeer hebben we nog maar 50 cm onder de Kiel.

Eindbestemming is Balk. Ook hier zijn we nog nooit geweest met de boot. Arie was er vroeger altijd op vakantie met zijn ouders. Met de brommer over de afsluitdijk in een vakantiewoninkje. Maar dat is wel 50 jaar geleden. 😱

De haven vlakbij het centrum is behoorlijk nieuw, de huizen die er omheen zijn gebouwd hebben allemaal een mooie oude stijl. We vinden een stroompaal waar nog prik op zit, mooi meegenomen. 🙂

Als we afgemeerd zijn gaan we eerst maar eens een wandelingetje maken naar het centrum. Bij de slager nog een stukje vlees gehaald en bij de bakker nog een halfje brood. En laten de Oranjekoeken nu net in de aanbieding zijn.😉

We betalen weer voor twee nachten aan de havenmeester, morgen de fietsen weer aan het werk zetten.

Tot Later, Arie en Ellie

---

25 augustus. We maken de touwen weer los en gaan op zoek naar onze volgende stek. Nog een klein stukje de IJssel af en vervolgens weer richting Zwolle, alleen varen we dat nu voorbij en nemen richting Steenwijk.

Bij Steenwijk zijn een aantal afmeerplekken waar je 3x 24 uur mag liggen. Er loopt ook een fietspad naast. Een onderdeel van het knooppunten netwerk.

26 augustus. Het is raar wisselend weer en besluiten we hier nog een dagje te blijven liggen en maken er een zondagse zaterdag van.

Omdat het zo wisselend weer is en er geen zicht is op wanneer droog en wanneer regen, laten we het fietsen maar achterwege. Boekje erbij, puzzeltje, phase10 spelen en ’s avonds pannekoeken met spek.

27 augustus. Nu toch maar weer gaan varen en we hebben nog geen plek in gedachten, we zien wel. We hebben nog geen 6 km gevaren als we een prachtig plekje zien heerlijk in de luwte van de bomen. Volgens de weerberichten blijft het tot ongeveer 13.00 uur droog. De zon schijnt, we meren direct af en halen de fietsen van boord.

We liggen nu in het gebied de Weerribben-Wieden. Dat is prachtig varen maar ook fietsen.

Als we hierboven voor de brug staan wachten is het nog ik denk 2 km fietsen. De lucht begint al te betrekken en in de verte zijn de donkere wolken zichtbaar. Aan boord nog genieten van het laatste zonnetje. Het is vandaag ook echt zondag zullen we maar denken. Als het straks regent vast wat werk op de laptop, opdrachtgevers beginnen ook al weer te trappelen. Langzaamaan maar aan het idee gaan wennen dat onze 6 weken vakantie er bijna op zitten. 😟

Tot later, Arie en Ellie

---

23 augustus. De whatsapp staat ineens roodgloeiend, onze zoon Martijn is vandaag jarig, 38 geworden. Maar aangezien hij en wij en anderen nog weg, thuis of op vakantie zijn, is de app het handigst.

We zijn bijtijds vertrokken uit Zutphen, 50 km voor de boeg over de rivier de IJssel, geen sluizen of bruggen en stroom mee.

Rond 2 uur komen we aan in Hattem en meren we af in de jachthaven. Aan Marjolein appen we dat we aangekomen zijn. En in plaats van 1,5 uur met de auto  naar Aarle-Rixtel, is ze nu met 2 km op de fiets zo aan boord. Na wat drinken neemt ze ons mee als gids in Hattem en ondanks dat we hier al meer geweest zijn, krijgen we nu een nog beter beeld van deze plaats.

Na heerlijk rondgezworven te hebben, een ervaring en vele verhalen rijker nemen we weer afscheid. Als we de steiger oplopen ligt daar ook de Westenwind uit Sneek weer, dat is zeker de 4e keer dat we bij elkaar in dezelfde haven liggen. Venlo, Arnhem, Zutphen en nu Hattem. Ze komen vanavond aan boord voor een bakkie. Later horen we ook dat ze op dezelfde datum in Middelaar gelegen hebben, we lagen waarschijnlijk wat verder van elkaar weg. De avond is omgevlogen en gaan we zien of we elkaar in Sneek ook nog eens gaan treffen.

24 augustus. Het weer zal wat minder gaan worden volgens de berichten en in de middag regen. We pakken de fietsen en gaan nog een stuk in de omgeving verkennen. Het is bewolkt en benauwd warm.

Aan het eind van de route nog even langs de Boni voor wat vers spul en een paar lekkere appelflappen als middagmaaltje. We moeten er tenslotte zelf ook een feestje van maken.

Wij genieten nog lekker een paar uurtjes aan boord. Na 20 druppels zitten we wederom lekker op de buitenbank en gaan plannen maken voor morgen. Het bevalt ons nog steeds.

Tot later, Arie en Ellie

---