3 december 2024
Plan vandaag is Kirstenbosch en Kaapstad. Helaas miesert het wat en Kirstenbosch is een botanische tuin en besluit Ingbert om via de Baden Powell drive te rijden. Een mooie weg alsof je dwars door de duinen rijd. Zo komen we ook langs Kayelitsha. Een zwarte woonwijk, een triest gebeuren.



Toch zie je bij elk huisje dat ze elektra hebben, een sateliet op het dak en allemaal een mobiel. Later zien we ook stenen huisjes, maar ook hier weer golfplaten hokjes er omheen.



Genietend van alle mooie natuur om ons heen rijden we door naar Muizenberg. Op afstand als je hier naar de berg er boven kijkt lijkt het inderdaad op een muis. Weet je meteen waar de naam vandaan komt. We rijden nog verder naar boven naar een uitkijkpunt.



We rijden via Boyes Drive nog een stukje hoger met nog meer uitzicht. Ingbert weet nog een mooie gelegenheid om even wat te gaan drinken. Casa Labia. Dus weer terug naar Muizenburg.



Plan wordt gewijzigd. We lopen een stukje terug om te zien of er nog een gelegenheid is voor een bakkie en lopen langs het stationsgebouw. Dat is een tijd buiten werking geweest omdat veel onderdelen ervan gestolen waren. Inmiddels is dit gerepareerd en rijd er nu een soort sprinter.

Veel panden hier hebben een koloniaal uiterlijk. Zo ook dit gebouw. We kijken elkaar aan en gaan naar binnen. Het heeft een hoog jaren 60 gehalte. Toch vriendelijke mensen die ons verwelkomen. Er staan veel verse kruiden, potten met gedroogde bonen en het menu is veel vegan. We hoeven alleen wat te drinken. We gaan lekker op de veranda zitten. Nadat onze bakkies gebracht zijn komen we in gesprek met één van de dames. Ze zijn niet alleen hier als restaurant maar er zijn er nog een paar. Ze verzorgen ook gemiddeld 300 heel goedkope maaltijden per dag voor de minder bedeelden.

Ook zijn er diverse kookmogelijkheden. Je mag er zelf komen koken. Eerder is er een ander Nederlands echtpaar geweest dat één dag hutspot gemaakt heeft als maaltijd van de dag. Wat een mooie gedachte en wat leuk dat we hier onverwachts zonder plan binnen gelopen zijn.

Omdat keren vanaf waar we geparkeerd staan geen optie is vanwege het drukke verkeer, rijden we gewoon nog een stuk verder en komen dan bij de haven van Kalkbaai. Altijd leuk.





Uiteindelijk zijn we nog doorgereden naar Fish Hoek. Leuk al die namen die toch wat verbasterd Nederlands zijn.



Als we thuis zijn zit er 132 km op. Maar wat was het weer een prachtige dag. We hebben prachtige vergissingen gemaakt en we love it when a plan comes together. En zeker omdat we eigenlijk geen plan hadden.



Zo is er weer een dag om. Uitrusten, nakletsen, Milktart eten en genieten van mooie herinneringen.
Baaie dankie Ingbert en Ome Dick.
Arie en Ellie.