Dobberdag

12 juli Vrijdag

Vandaag de laatste uurtjes in Wilhelmshaven. Om 12 uur moeten we door de brug. Vuilnis nog even wegbrengen, fietsen weer aan boord, havengeld betalen en boot vaarklaar maken.

Om er zeker van te zijn dat we op tijd bij de brug zijn vertrekken we om half 12 die kant op. We hebben op de weer-apps gezien wat voor narigheid er komt, het is gelukkig nog droog.

We dobberen tot 12 uur, helaas gebeurt er helemaal niets. We zien wel wat mannetjes over de brug lopen, maar voor de rest geen beweging. We hebben de marifoon bij staan maar ook daar blijft het stil. De wind staat dwars en iedereen doet zijn best om het schip in midden vaarwater te houden. Kwart over 12 nog niets. Half één, geen beweging. Al een uur gewacht. Opeens zien we iets gebeuren, heel langzaam gaat de brug open, dit duurt nog eens 10 minuten, het wordt zeker op de hand gedaan. Nu snappen we waarom het maar één keer per dag is. 6 jaar terug was het al een crime met deze brug, maar als het net als de afsluitdijk een meerjarenplan gaat worden, zal het zeker weer 6 jaar duren voordat we deze route nog een keer doen.

Eindelijk gaat de brug open en daarachter dan nog het ponton.

Kort erna weer een brug. Deze brugwachter verzorgd meerdere kunstwerken. En weer dobberen.

Weer een stukje verder. We zijn al ruim 1,5 uur onderweg en hebben pas 3 km gevaren.

Inmiddels begint het ook te spetteren, gelukkig iets later dan de weer-apps aangegeven hadden. Het volgende kunstwerk is een sluis. Even wachten tot de bedienaar met zijn auto, na het sluiten van de vorige brug, deze sluis kan gaan bedienen. 9 schepen passen er niet in, gelukkig varen wij als 2e naar binnen. Het lukt met nog een klein bootje er bij om er 5 in te krijgen.

We zijn er nog niet, na de sluis komt er nog een brug voor wegverkeer en meteen erachteraan de spoorbrug waar we op de heenweg ook 1,5 uur hebben liggen wachten. 🫣

De sluismeester laat ons weten dat we ons moeten verzamelen voor de volgende brug en aangezien er hier geen afmeermogelijkheden zijn is er nog iets van een werkponton waar we aan mogen liggen. Dan gaat de sluismeester eerst nog de andere 4 scheepjes schutten en als die er zijn dan gaan we pas weer verder. En “o,ja, de spoorbrug gaat pas om 14.20 uur draaien.” 😔

Dat doen we dan maar, we kunnen niet anders. Als de 4 andere scheepjes aan komen varen gaat wel de verkeersbrug open en moeten we van de sluismeester met ons vieren tussen de twee bruggen gaan liggen om te wachten op de spoorbrug zodat de andere schepen aan het ponton kunnen gaan wachten.

We moeten flink gas geven en doorvaren, de verkeersbrug gaat tegelijk open zodat de andere 5 schepen met dezelfde opening mee kunnen. De spoorbrug gaat echt weer dicht voor de volgende trein.

De bedienaar moet zo nog een paar bruggen met ons mee, het regent pijpenstelen. Wij worden er ook niet vrolijker van. Het is echt waterkoud. Gelukkig hadden we dit van te voren goed ingeschat en besloten om weer in Dijkhausen te gaan liggen. Ook dit wordt telefonisch doorgegeven. Als we in de haven aankomen staan er 4 mensen van de vereniging klaar in de zeikende regen om ons op te vangen. 4 kleine bootjes varen nog verder. Wij zijn er klaar mee. 11 kilometer gevaren en ruim 4 uur onderweg geweest.