Woensdag 22 mei.
Het waait en het is berekoud. We kunnen nog net droog de boot losmaken en wegvaren maar dan komt ook gestaag de regen. Het is behoorlijk fris onder de tent. Dan de windstopper maar weer aan. We varen richting de Zaan.
We komen achter een werkschip aan dat zo tergend langzaam vaart dat we er voorbij gaan. Achterom kijkend zien we hoe de sleepboot ervoor zijn ongelooflijke best doet om de hele combinatie in het spoor te houden, zoveel wind vangt deze boot. Wij liggen dan al even voor de brug te wachten als ook het werkschip via de marifoon om een opening vraagt. En dan moet Arie behoorlijk zijn best doen om knap te blijven drijven voordat de brug eindelijk geopend wordt.
Een paar kilometer verder weer een brug die voor ons open moet. Via de marifoon krijgen we te horen dat we even moeten wachten omdat er ook nog een beroepsvaart aankomt. Dus meteen via de AIS kijken wat er dan achter ons aankomt. Dat blijkt hetzelfde werkschip te zijn. Dat meent de brugwachter toch niet, die is nog kilometers achter ons met een slakkengang. De wind maakt het er ook niet beter op……😬
Na een tijd wachten gaat eindelijk de brug toch voor ons open. Via de AIS zien we dat het werkschip, kilometers achter ons, afgemeerd is.
Alle beroepsvaart hebben AIS en tegenwoordig ook steeds meer pleziervaart. Wij denken er over om het volgende winter ook aan te schaffen. Zeker op wat groter en druk bevaarde waterwegen is het handig om te zien wat en wie er om je heen varen. Nu gebruiken we nog een mobiele app. Surrogaat, maar het helpt in ieder geval wel.
Bij de sluis in Zaandam mogen we meteen invaren en zijn we het enige schip. De deuren gaan vlot achter ons dicht. Het schutten gaat omhoog en dan gaan de deuren aan onze voorzijde weer open. Helaas blijft de brug dicht. Dus wachten, en wachten en nog langer wachten. Het is droog maar een gure waterkoude wind maakt het er niet beter op. We zien aan de andere kant van de brug ook schepen dobberen, maar er gebeurd niets. Wel zie ik een mannetje de trap oplopen bij het havenkantoor die ook vreemd naar ons kijkt. Ik denk dat het een aflosser is? Maar enige minuten daarna gaat dan toch eindelijk die brug omhoog.
Daarna het noordzeekanaal op, ook hier brengt de AIS in beeld hoe druk het is. Vooral die IJveren, die wachten niet.
We bellen met de haven waar we willen liggen. Volgens de havenmeester moeten we wel dubbel liggen maar er is plek. Nog wel, want ze reserveren niet. We zullen er met een klein half uurtje zijn.
Als we de haven inkomen willen we netjes naast een andere motorboot afmeren, maar dat mocht niet. Wel naast een zeilboot. Helaas waren deze mensen er niet blij mee, nu kijken ze tegen een (boot)muur aan. Voor ons ook een hindernis om van en aan boord te komen, we willen toch even boodschappen doen (bij de Jumbo).
Later op de avond komt er een bekend bootje binnen varen, de Canicula. Ook deze volgen we via Youtube. De reizen die ze maken door Nederland worden altijd aangevuld met wetenswaardigheden, Marieke heeft ook een hele mooie voice-over stem.
Gister zijn we door de Rekervlotbrug gevaren. Soms vraag je je wel eens af hoe ze aan die namen komen. Toen het Noord-Hollands kanaal gegraven werd hebben ze ook gebruik gemaak van bestaande watertjes om sommige stukken sneller aan te kunnen leggen. Ter hoogte van deze vlotbrug lag het riviertje de Rekere, daar is nu niets meer van terug te vinden, alleen de naam op de vlotbrug.
De Canicula is gevraagd door TVNH om vanwege het 200 jarig bestaan van het NH kanaal (1824) samen met een cameraman te komen varen. Dit is later dan op Tv te zien en waarschijnlijk ook in hun volgende vlog.
Na een gebakken vissie gegeten te hebben gaan we naar binnen, en dan komt ook weer de volgende regen bui.
Ahoy, Arie en Ellie
Varen met de Mirage 