Motorpech?

We hadden bestemming Marknesse in gedachten, maar dat liep dus even anders. Nadat de boot afgemeerd lag aan de remming van de brug, ging Arie meteen kijken wat er aan de hand was, meteen alle luiken open. Als hij gas wilde geven ging de regulateur niet mee, dus moet er iets mis zijn met de kabel. Nu heeft hij van alles driedubbel aan boord maar geen extra kabel. Mazzel was dat Martijn een dag eerder gekeken had op zijn mobiel of er een watersportzaak in Joure was en dat bleek ook zo te zijn. Dus meteen telefoonnummer opgezocht en gevraagd of ze ook zo’n kabel op voorraad hebben. Na de nodige specificatevragen: “Ja”.

Martijn stelde meteen voor om de fietsen over te zetten en met zijn boot terug te varen naar Joure en ophalen die kabel. Zo gezegd zo gedaan. Klinkt simpel maar de mannen waren bijna 2 uur onderweg geweest.

Vol goede moed weer aan de slag. Nu moest eerst alles gedemonteerd worden. Ze hadden onderweg al besproken dat de nieuwe kabel eerst “boven de vloer” aangelegd zou worden zodat we in ieder geval konden varen en dan een plekje opzoeken waar nog rustig geknutseld kon worden.

Wat bedacht was lukte en een klein uurtje later konden we varen. Eerste keuze was ongeveer 500 meter terug varen, daar is een marrekrite plek en dan hopen dat er nog plek voor ons was. We hadden geluk, we konden zelfs achter elkaar afmeren.

En daar gingen ze ook meteen weer aan de slag. Soms knokkend om het gereedschap om het zo snel mogelijk weer voor elkaar te krijgen. Martijn heen en weer lopend om de kabel er aan de bovenkant in te krijgen en Arie onder de vloer om de kabel aan te sluiten op de motor.

Zelfs het doorvoeren van de kabel achter de schotten ging gesmeerd. Afstellen en vastzetten. Af en toe mocht ik als derde handje helpen maar samen hebben ze het heel snel geklaard. Martijn had het al voorspeld: “we zijn vlak voor het bier klaar” Hij had gelijk.

Het weer is wat wisselvallig maar de temperatuur is goed. Zo zitten we nog een hele tijd lekker op het achterdek. En dan komen natuurlijk de sterke verhalen, maar er zijn soms ook hele oude verhalen zelfs dat Martijn nog niet eens op stapel stond. Kun je merken dat je oud word. Maar de herinneringen blijven levend.

Ineens roept martijn dat hij een bel hoort. Wij hoorden hem (nog) niet, maar gaan de verhalen meteen over de ijsbootjes en vroeger op het Alkmaardermeer met de patatboot. En dan hoor ik de bel ook en stel voor om een ijsje te nemen. Soms hebben ze ook haring, of ze daar misschien trek in hebben? Als het ijsbootje bij de boot komt heeft hij ijs, haring en paling. Raad je nooit wat ze kozen. 🤭😀

Dat het een rib uit je lijf kost kan nu niets meer schelen. We hadden een klein meevallertje. Toen de mannen in de watersportwinkel kwamen werd lachend gezegd dat het wel 140 euro ging kosten. Grapje. Het kost € 28,50. Daar kun je je geen bult aan vallen en als het echt 140 euro had gekost hadden we dat ook betaald, zonder kunnen we helemaal niet. Maar met een biertje in de hand wordt je schijnbaar wat alerter. Arie kijkt nog even op het bonnetje en ziet daar een bedrag van € 2,85. Dus checken op de bankapp en er is inderdaad hetzelfde bedrag afgehouden. Dat is wel een hele goedkope winkel.

Na een wandelingetje over het eiland worden nu opnieuw de plannen voor morgen onder het genot van een borrel besproken.

Arie, Martijn en Ellie.