Mierenplaag

Dag 16, 11 juli

Rustig opgestaan, het is 15 graden binnen, koppie thee, beschuitje en even een woordspelletje op de mobiel.

Dan hoor ik een geluid van een vrachtschip, sta op en ga even kijken. Deze lag afgemeerd in het doodlopende stuk, is te groot om te draaien en komt daarom achteruit varend langs. Knap werk. Toch even naar boven onder de tent kijken naar dit gevaarte……..

Het hele achterdek, beide gangboorden en de punt zijn vergeven van de mieren.

Zoveel mieren en dat in één nacht tijd. Ren meteen weer naar beneden, direct aankleden en de stofzuiger voorgaats gehaald. Eerst alles op het achterdek, al een stief kwartiertje mee bezig. Vervolgens de beide gangboorden en dan ook nog de punt. De mensen voor ons in hun bootje staan te kijken. “Normaal gesproken doe ik dit nooit, helaas nu een infasie van mieren”. Daar hadden zij ook last van, alleen geen stofzuiger. Die beesten zijn via de lijnen aan boord gekomen, ze waren er nu ook zo goed als vanaf.

Als het grootste leed geleden is, gaan we op weg.

Wat er aan de hand is bij deze brug weten we niet, via de marifoon krijgen we geen contact. Dat weer ouderwets op het knopje drukken. Dat lukt. Hij gaat open. Dit is al jaren zo en nog steeds ook met onze nieuwe marifoon. 🤔

Onderweg hier en daar nog een verstekeling, die hebben het ook niet overleefd. Maar het dek moet morgen wel een soppie hebben.

In de middag Naomi en Noah op visite  die heeft me even naar huis gebracht. De post en de auto opgehaald. We blijven hier een paar nachtjes. Ook nog een klein beetje onze verjaardagen vieren en naar een ander Sarah feestje.

Ahoy,

Arie en Ellie