Harde wind, we blijven op Urk.

Dag 9, 5 juli

Wij blijven nog maar een dagje liggen.
De vlaggen staan strak, de wind giert door de masten.

De keus om te blijven was snel gemaakt. De wind staat “verkeerd”, we liggen aan lager wal. We gaan de ellende niet opzoeken, we houden liever alles heel.

Zo ziet de hele boot en bijboot er uit.
Allemaal muggen. 😬
Bedrijvigheid met twee kranen.

Op de parkeerplaats van de bussen komen twee kranen. Spannend en dus lekker beschut in onze tent kijken wat er gaat gebeuren. Dan wordt de één na de andere sloep te water gelaten.

Deze sloep wordt gesponsord door de werkgever van onze dochter Bianca.
Ff googlen en dan kom je er vanzelf achter.

De race begon om 12 uur, dan vanuit de haven van Urk, stuurboord uit roeien tot de eerste windmolen, daaromheen en weer terug de haven in. Totaal 15,3 km, totale gekte met dit weer. Half uurtje later besluiten we een wandelingetje te gaan maken. Eerst richting de visafslag maar daar was al niets meer te zien. Dus terug omlopen richting de vuurtoren. Zo lopen we ook langs de Tourist info. Toch maar eens informeren naar die Ginkiesroute. Verteld de dame dat de gids al klaar staat om te vertrekken en besluiten we om aan te sluiten.

Ginkie = gangetje, steegje

Met gids kom je natuurlijk meer te weten en deze man heeft genoeg verhalen. Laat ons wat mooie plekjes zien, verteld over de oorsprong van Urk, de vele ginkies, de 20 kerken, de helft van de bevolking is rond de 20 jaar en leuke anekdotes over de burgemeester en de dokter.

Oud huisje met monumentstatus

Er zijn ook huisjes van Urk weggehaald, die staan nu bij het Openluchtmuseum in Enkhuizen. Daardoor konden hier en daar wat parkeerplekken komen voor auto’s.

Je mist het pas als je het kwijt bent

Zo lopen we langzaam verder door straatjes, achter huisjes, tuintjes en ginkies richting het monument voor de vissers die op zee gebleven zijn. Zo zien we dan ook de sloepenrace.

In de verte trotseren de 50 sloepen het watergeweld.
Zo helder dat je zelfs de overzijde van het IJsselmeer ziet

Verderop komen we bij de Ommelebommele stien. Ofwel, daar halen de papa’s de babytjes op. De steen is met dit weer slecht zichtbaar, maar die hadden we eerder al gezien.

Als papa de baby ophaalt met de vroedvrouw, waarom ligt mama dan thuis in bed?

Langs de vuurtoren en nog een kerk gaan we langzaamaan weer terug naar het beginpunt. Alleen bij de viswinkel nemen wij afscheid en schuiven naar binnen voor de vis.

Als je dan toch op Urk bent dan ook maar een vette hap met vis.
Terug op de boot gaan alle sloepen weer terug op de trailers.

Aan boord onder het genot van een bakkie thee de BTW van het tweede kwartaal berekend en betaald. Ook nog zinnig bezig geweest.

Zo hebben we tegen alle verwachting in uiteindelijk een leuke dag (extra) op Urk beleeft.

Aan het eind van de dag sluiten we af met regen.

Wat we morgen gaan doen. 🤷‍♀️🤷‍♂️ We zien wel hoe de wind waait.

Ahoy,

Arie en Ellie