Bruilofts-diner

Dag 42, 3 augustus

Vandaag de dag waarop we onze reisbestemming met de boot gepland hebben. Op onze 45e trouwdag 25 januari 2025 hadden we een diner-bon gehad, voor een verrassingsdiner van de chef op de SS Rotterdam.

Eerst heerlijk uitslapen, het heeft vannacht nog geregend, het is binnen 18 graden, maar even daarna komt het zonnetje door en zitten we al gauw weer boven onder de tent. Het waait wel enorm, inmiddels hebben we de tent al aardig onder de knie en weten welke flappen we open kunnen doen om toch lekker te zitten. Ook welke we open kunnen houden als het begint te regenen.

Het gaat goed met met knie, de pijn zakt steeds meer. Soms krijg ik zelfs “beweegdrang”. Lekker een wandelingetje maken rond de museumhaven. De schepen die hier liggen moeten allemaal voor 1950 gebouwd zijn. Dat is ook wel te zien aan de stijl van de schepen en bij sommige het (achterstallig) onderhoud. Bij een van de schepen begint er een hond te blaffen, De (Engelstalige) eigenaar komt naar buiten om zijn hond tot stilte te manen en zo raken we aan de praat. Zijn schip is van 1931 en hij woont er op. De diepgang is 2,40 meter. Hoopt er ooit nog eens een keer mee op het Wad te gaan varen.

Dit schip is geregistreerd in Den Helder, er ligt ook nog een HD 160 zeilschip in de haven.

Het uitzicht is prachtig, de golven die wij nu al drie dagen ondergaan in de haven zijn hier nog eens zo erg. Langzaam weer terug gelopen naar de boot. Het wordt tijd om ons om te gaan kleden voor het Diner. De taxi is om half 6 besteld. als we bij de watertaxistandplaats wachten komen er nog meer mensen die allemaal naar de SS Rotterdam gaan. Ook twee kleine kinderen die het best spannend vinden, ze blijven ook op het schip slapen.

Wanneer de watertaxi weer in volle vaart gaat (60 km per uur) beginnen de kinderen ineens te schaterlachen, dit is nog mooier dan de kermis. De schipper doet er nog een tandje bij door een stukje te ver door te varen zodat we ook een scherpe bocht terug naar bakboord maken en de boot bijna op één oor ligt. Spectaculair vaartje.

Aan de zijkant van de boot worden we bij een steiger afgezet, Lopen naar binnen en meteen ben je een paar decennia terug in de tijd. Veel is nog authentiek of gewoon oud. Het heeft wel grandeur, die van vroeger.

Trappenhuis. Wij gaan met de lift naar het Promenadedek.

Op naar het Lido restaurant (bij het zwarte bordje)

Van het meubilair is nog veel aanwezig, hier en daar zijn sommige stoelen wel opnieuw bekleed, de bank op bovenstaande foto is nog origineel. Bij de ingang van het restaurant gemeld dat we er zijn en krijgen een tafeltje toegewezen. Het is behoorlijk druk in het restaurant. Van het chefsmenu mogen we toch zelf beslissen wat we willen eten.

Verschillende keuzes, het toetje was maar één keuze, maar ook heel lekker.

Als laatste nog een Cointreau en een bakkie muntthee, die zijn ook zo op.

Zoals het suikerzakje al aangeeft, “The start of new memories”, zo hebben we er inderdaad een hele mooie herinnering erbij. Dank je wel Bianca en Robbert. De watertaxi komt ons om half 9 ophalen, de regen komt met bakken uit de lucht, als we terug aan boord zijn eerst maar droge kleren aan en dan nagenieten.

Ahoy,

Arie en Ellie