Dag 38, 30 juli
Om 8 uur bellen naar de huisarts voor een verwijzing. Die kunnen ze niet geven. De huisarts heeft mij nooit Ostenil voorgeschreven. Werk voor de orthopeed. Die kan pas om half 9 gebeld worden onderwijl maar een bakkie thee. De assistente snapt mijn vraag maar moet toch eerst overleggen met de orthopeed, ze belt later terug. Om kwart over 9 verteld ze dat ze de verwijzing opgestuurd heeft. Kan ik op tijd nog een afspraak maken. Deze GHZ assistente zegt net de mail binnen gehad te hebben met het recept, niet de verwijzing. 😡 Weer naar Noordwest bellen, die hebben wel beide doorgestuurd. Weer het GHZ gebeld, nee niet binnen, maar als het alsnog binnenkomt zullen ze mij bellen. Het lijkt de wet van Murphy wel. 🫣 Om even voor 10 uur komt eindelijk het verlossende telefoontje. We kunnen om 11 uur geholpen worden. Meteen de vriendelijke havenmeester/taxi bellen.
Zo worden we om half 11 opgehaald en staan we om 10 voor 11 aan de meldbalie. Dan begint het grote wachten. Kwart voor 12 opgeroepen, hèhè. De verpleegkundige komt met de injectie in het bekkentje en het pinapparaat. € 92,00 aftikken. Nu moet ik de injectie bij Noordwest ook zelf betalen maar dan ben ik € 50,00 kwijt. 🤑 De prik is snel gezet.
De havenmeester heeft ons weer opgehaald. Veilig aan boord gebracht en een paar leuke tips gegeven onderweg. Aan boord weer even rustig zitten, de knie voelt “opgeblazen” en stijf. Toch af en toe bewegen, naar de wc en later zelfs nog een loopje naar het havenkantoor.
We blijven in de haven. Het getijdewater waar we richting Rotterdam op komen is vrijdag wat gunstiger, we blijven nog een derde nacht. Als de havenmeester ons morgen naar het centrum kan brengen, hebben we Gouda ook gezien. Inmiddels ook weer een ander schip naast ons.
Omdat er veel vrachtschepen op het kanaal langs komen, voelen we dat soms aan de boot door de zuiging in het kanaal. Nu ineens gaat het heel hard, onze boot gaat vreselijk tekeer en de buurboot gaat ook heftig heen en weer. Niet normaal. Meteen alle zeilen bij om de lijnen weer strak te zetten. Extra fenders ertussen, een extra scheerlijn naar de wal. Vervolgens komt de eigenaar van een boot voor ons naar buiten. Hij heeft direct op de AIS gekeken hoe hard dat vrachtschip voorbij kwam, daar een foto van gemaakt en opgestuurd. De snelheid was 14 km per uur waar 10 km per uur is toegestaan. De boetes daarvoor zijn niet mals. Moet wel zeggen dat het erna een stuk rustiger was in het vaartje.
Wij blijven ook nog even rustig, hoop na een goede nacht slaap dat de wereld er een beetje mooier uitziet en voelt.
Ahoy,
Arie en Ellie
Varen met de Mirage 